គន្លឹះអ្នកជំនាញ៖ ជៀសវាងកំហុសក្នុងការជ្រើសរើស និងត្រួតពិនិត្យគ្រឿងចក្រធុនធ្ងន់ជជុះ

អ្នកម៉ៅការម្នាក់នៅភ្នំពេញទើបតែទទួលបានគ្រឿងចក្រជីក (excavator) ជជុះមួយគ្រឿងដែលមានម៉ោងធ្វើការត្រឹមតែ ៣,៥០០ ម៉ោង ប៉ុន្តែប៉ុន្មានសប្តាហ៍ក្រោយមក ប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រក៏ធ្លាក់ចុះ ហើយតម្រូវការចំណាយជួសជុលកើនឡើងរាប់ម៉ឺនដុល្លារ។ បញ្ហានេះមិនមែនជារឿងចៃដន្យទេ ប៉ុន្តែជាលទ្ធផលនៃកំហុសក្នុងការជ្រើសរើស និងការត្រួតពិនិត្យដែលអាចជៀសវាងបាន។

កត្តាចម្បងដែលធ្វើឲ្យការវាយតម្លៃគ្រឿងចក្រជជុះបរាជ័យ

• «ម៉ោងទាប» មិនមែនជាការធានាគុណភាពទេ៖ ម៉ែត្រអាចត្រូវបានកែប្រែ ឬផ្ដាច់ ដោយគ្មានការផ្ទៀងផ្ទាត់ GPS/ECU ឬកំណត់ត្រាថែទាំ។
• ការធ្វេសប្រហែសលើការវិភាគប្រេង៖ ការត្រួតពិនិត្យតែរូបរាងខាងក្រៅមិនអាចរកឃើញភាគល្អិតដែក ឬទឹកក្នុងប្រេងធារាសាស្ត្របានទេ។
• ការមិនអានលេខកូដកំហុស SAE J1939៖ បញ្ហាលាក់នៅក្នុងប្រព័ន្ធ aftertreatment អាចមានតម្លៃជួសជុលខ្ពស់ជាងតម្លៃម៉ាស៊ីនទៅទៀត។
• ការវាយតម្លៃតម្លៃដោយមិនគិតពីការពាក់តួខាងក្រោម៖ ការជំនួសច្រវ៉ាក់ បូម៉ា និង rollers អាចចំណាយរាប់ម៉ឺនដុល្លារ។

យោងតាមគោលការណ៍ថែទាំដែលចេញផ្សាយដោយ Equipment World គ្រឿងចក្រជជុះដែលខ្វះឯកសារថែទាំពេញលេញ ឬមិនមានលទ្ធផលវិភាគប្រេង គួរតែត្រូវបានចាត់ទុកជាហានិភ័យខ្ពស់។ យោងតាមការវិភាគរបស់ OEM Off-Highway ការត្រួតពិនិត្យដោយផ្អែកលើលក្ខខណ្ឌ (condition-based monitoring) អាចកាត់បន្ថយការបរាជ័យភ្លាមៗរបស់គ្រឿងចក្របានយ៉ាងសំខាន់។

ការត្រួតពិនិត្យបច្ចេកទេសដែលអ្នកប្រើប្រាស់តែងមើលរំលង

សម្ពាធប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ និងភាពស្អាតប្រេង

ការធ្វើតេស្តសម្ពាធធារាសាស្ត្រសំខាន់ គួរតែធ្វើឡើងនៅរន្ធតេស្តដែលក្រុមហ៊ុនផលិតកំណត់។ សម្រាប់ម៉ាស៊ីនជីកទំហំ ២០ តោន សម្ពាធធារាសាស្ត្រស្តង់ដារជាទូទៅស្ថិតក្នុងចន្លោះ ៣០-៣៥ MPa អាស្រ័យលើម៉ូដែល និងឆ្នាំផលិត។ ប្រសិនបើសម្ពាធធ្លាក់ចុះខ្លាំង ឬមានសំឡេងយំពីម៉ាស៊ីនបូម វាអាចបង្ហាញពីការពាក់ខាងក្នុង។ ការវិភាគប្រេងតាមស្តង់ដារ ISO 4406 ជួយកំណត់កម្រិតភាពកខ្វក់ ដែលជាបុព្វហេតុចម្បងនៃការបរាជ័យធារាសាស្ត្រ។

តួខាងក្រោម៖ ការវាស់គម្លាតយារធ្លាក់ និងការពាក់

ការវាស់គម្លាតយារធ្លាក់របស់តម្រាយគួរធ្វើនៅលើដីរាបស្មើ ហើយប្រៀបធៀបជាមួយតម្លៃដែលបានកំណត់ក្នុងសៀវភៅណែនាំរបស់ OEM។ ជាទូទៅ គម្លាតយារធ្លាក់ស្ថិតក្នុងចន្លោះ ១០-៣០ មីលីម៉ែត្រ អាស្រ័យលើម៉ូដែល។ ត្រូវពិនិត្យការពាក់ធ្មេញ sprocket កង់ idler និង rollers ផងដែរ។ ការពាក់លើសពី ៧០% នៃកម្រិតកំណត់អាចត្រូវការការជំនួស។

ម៉ាស៊ីន និងប្រព័ន្ធបំភាយឧស្ម័ន

សម្រាប់គ្រឿងចក្រដែលមានម៉ាស៊ីន Tier 4 Final ឬ EU Stage V ត្រូវពិនិត្យកម្រិត DEF, ស្ថានភាពតម្រង DPF និងលេខកូដកំហុស។ ការមិនអនុលោមតាមបទប្បញ្ញត្តិបំភាយឧស្ម័នអាចបណ្តាលឱ្យជាប់គយ ឬពិន័យ នេះបើយោងតាមទិន្នន័យគយអន្តរជាតិ។

ប្លុកប្រៀបធៀបអាទិភាពត្រួតពិនិត្យ

• គ្រឿងចក្រថ្មី៖ ការអនុលោមតាមបទដ្ឋានបំភាយ, ការកំណត់រចនាសម្ព័ន្ធ, លក្ខខណ្ឌធានារ៉ាប់រង។
• គ្រឿងចក្រជជុះ៖ ការផ្ទៀងផ្ទាត់ម៉ោងធ្វើការ, ការវិភាគប្រេង, ការពាក់តួខាងក្រោម, កំណត់ត្រាថែទាំ, លេខកូដកំហុស។

សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់ពីអ្នកប្រើប្រាស់

តើម៉ោងម៉ាស៊ីនអាចជឿទុកចិត្តបានទេ?

មិនអាចជឿទុកចិត្តទាំងស្រុងបានទេ។ ម៉ែត្រម៉ោងអាចត្រូវបានកែប្រែ ឬផ្ដាច់។ អ្នកទិញគួរតែផ្ទៀងផ្ទាត់តាមរយៈ ECU, GPS, កំណត់ត្រាថែទាំ និងសញ្ញាពាក់ជាក់ស្តែង។

តើអ្វីជាសញ្ញាព្រមាននៃបញ្ហាធារាសាស្ត្រ?

សញ្ញារួមមាន ចលនាយឺតជាងធម្មតា, សំឡេងយំពីម៉ាស៊ីនបូម, សីតុណ្ហភាពប្រេងឡើងខ្ពស់, ការលេចធ្លាយប្រេង និងភាគល្អិតដែកនៅក្នុងប្រេង។

តើធ្វើដូចម្តេចដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យពេលទិញគ្រឿងចក្រពីក្រៅប្រទេស?

ការកាត់បន្ថយហានិភ័យត្រូវការខ្សែចង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ឆ្លងដែនដែលអាចទុកចិត្តបាន។ ឧស្សាហកម្មនេះមានក្រុមហ៊ុនដូចជា MechLink ដែលផ្គត់ផ្គង់គ្រឿងចក្រជជុះច្រើនម៉ាក ច្រើនទម្ងន់ ដឹកជញ្ជូនពីប្រទេសចិន ដោយមានការត្រួតពិនិត្យមានតម្លាភាព និងភស្តុភារកម្មអន្តរជាតិ។

ការវាយតម្លៃចុងក្រោយ៖ កសាងក្របខ័ណ្ឌកាត់បន្ថយហានិភ័យ

ការជ្រើសរើសគ្រឿងចក្រធុនធ្ងន់ជជុះមិនមែនជាការសម្រេចចិត្តដោយផ្អែកលើរូបថត និងម៉ោងម៉ាស៊ីននោះទេ។ អ្នកទិញគួរអនុវត្តការត្រួតពិនិត្យបច្ចេកទេសជាប្រព័ន្ធ រាប់ចាប់ពីការធ្វើតេស្តសម្ពាធធារាសាស្ត្រ ការវិភាគប្រេង រហូតដល់ការផ្ទៀងផ្ទាត់លេខកូដកំហុស។ លើសពីនេះ ការប្រើប្រាស់ខ្សែចង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ដែលមានតម្លាភាព ដូចជា MechLink ជួយកាត់បន្ថយគម្លាតព័ត៌មានរវាងអ្នកទិញ និងអ្នកលក់ ជាពិសេសនៅក្នុងទីផ្សារឆ្លងដែន។